Jako jedno z stowarzyszeń kultury fizycznej chciałbym dodać kilka własnych spostrzeżeń do artykułu, który ukazał się na łamach Rzeczpospolitej "Góra urodziła mysz".


Dziś sport a zwłaszcza sport dla wszystkich wykracza poza wizję i funkcje dotychczas realizowane. 
Gmina działa w warunkach monopolistycznych i w wielu dziedzinach ani asortyment jej usług, ani ich rzeczywisty koszt, ani potrzeby społeczne nie podlegają naciskom, więc oczywistym jest poszukiwanie odpowiednich narzędzi i nowych rozwiązań systemowych, które pozwolą w tych okolicznościach na poprawę efektywności w sferze promocji i prewencji zdrowia przez aktywność fizyczną mieszkańców. Zważywszy, że Kultura Fizyczna to nie tylko Sport ( w tym powołanie Polskiej Konfederacji Sportu na mocy ustawy z 7 czerwca 2002 ). 
W sprawie reformy kultury fizycznej i sportu w Polsce tak jak pięknie Pan nazwał "Góra urodziła mysz" smutno mi, że odzwierciedla ona całokształt tak szumnie zapowiadanych reform. Kultura fizyczna w kraju pod względem zdrowotności, sprawności fizycznej populacji, generalnie wykazuje katastrofalnie niski stan biologiczny polskiego społeczeństwa.
Weźmy dla przykładu jakie postępy w tej dziedzinie dokonano m.in. przez determinacje programów rządowych w Finlandii. Przyczyny tego stanu rzeczy są wielorakie i złożone, a obecnie istniejąca sytuacja w systemie kultury fizycznej i sposób jej realizacji nie rokuje poprawy tego stanu rzeczy, w związku z czym należy jednoznacznie uznać potrzebę szukania nowych rozwiązań systemowych, ukierunkowanych w zdecydowanie większym stopniu na zaspokojenie potrzeb zdrowotnych społeczeństwa. Do zasadniczych przyczyn znikomej świadomości społeczeństwa w zakresie kultury zdrowotnej oraz istniejącego stanu zagrożenia zaliczamy: - niedostateczną rangę tej problematyki w strategii działań państwa, szczególnie w zakresie wychowania zdrowotnego dzieci i młodzieży, 
- niedostateczną współpracę pomiędzy Ministerstwami odpowiedzialnymi za ten stan rzeczy, tj. Min. Edukacji Narodowej, Ministerstwem Zdrowia oraz MON-em, MSWiA, Krajowymi Stowarzyszeniami Kultury Fizycznej i Organizacjami Pozarządowymi. - preferowanie celów sportowych i podporządkowanie ich głównie celom politycznym i koniunkturalnym, - zaangażowanie zbyt małych środków na te cele na szczeblu państwowym i samorządowym, 
Z analogii między gminą a stowarzyszeniem wynika, że gmina/powiat będący wprawdzie podstawowym elementem samorządu i pełniącym funkcje regulacyjne, dystrybucyjne i kontrolne wymaga jednak zarządzania nastawionego na uzyskiwanie określonych efektów. Wymaganie to związane jest z pozostałymi dwoma funkcjami: dostarczyciela usług publicznych i zarządcy infrastruktury. 
Uzasadniając konieczność szybkich zmian systemowych podajemy wycinkowe przykłady (mimo, że ostatni raport GUS zanotował pewną poprawę, ale wynika ona  z zupełnie czegoś innego) natomiast stan zdrowotności i aktywności społecznej w przedziałach wiekowych dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych ciągle wskazuje, że ok. 95 % poza wychowaniem fizycznym w szkole nie uczestniczy w innych zajęciach rekreacyjno -sportowych, a ponad 50 % ma niesprawności w stanie zdrowia, co piąty poborowy nie , nadaje się do służby wojskowej, w zajęciach sportowych uczestniczy ca 5 % młodzieży; 

Osoby dorosłe to, ok. -7 % (aktywnie chodzi i maszeruje, itd.) tylko do 1 km dziennie,

- powyżej 50 % osób maszeruje mniej niż 500 m. dziennie, tylko 1 % maszeruje 3 km. i więcej ; 
W tej sytuacji ok.50 % zgonów z powodu chorób układu krążenia oraz zapadalność na inne choroby uznawane za cywilizacyjne znajduje pełne uzasadnienie, a zwiększenie aktywności staje się węzłowym problemem społecznym oraz głównym celem poprawy zdrowia publicznego w Polsce. 
Jest to szczególnie ważne w sytuacji nasilenia negatywnych zachowań w naszym społeczeństwie, a także dlatego, że zmiana stylu życia z nieaktywnego na aktywny fizycznie jest łatwiejsza i tańsza niż zmiana innych czynników ryzyka, zwłaszcza b. drogie operacje medyczne i specjalistyczne terapie.
W aktualnej sytuacji proponujemy przyjąć następujące cele i zadania do realizacji

* W zakresie kultury fizycznej w aspekcie zdrowotnym :

- kształtowanie zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego jako integralnych składowych zdrowia jednostki, Tworzenie w środowiskach społecznych czynników sprzyjających zdrowiu, - podtrzymanie sprawności i wydolności fizycznej wieku dojrzałego, 

-         prewencja pierwotna i wtórna dla osób zagrożonych chorobami cywilizacyjnymi oraz osób niepełnosprawnych, - preferowanie celów sportowych i podporządkowanie ich głównie celom politycznym i koniunkturalnym,

-         zaangażowanie zbyt małych środków na te cele na szczeblu państwowym samorządowym, 
Z analogii między gminą a stowarzyszeniem wynika, że gmina/powiat będący wprawdzie podstawowym elementem samorządu i pełniącym funkcje regulacyjne, dystrybucyjne i kontrolne wymaga jednak zarządzania nastawionego na uzyskiwanie określonych efektów. Wymaganie to związane jest z pozostałymi dwoma funkcjami: dostarczyciela usług publicznych i zarządcy infrastruktury. 
Uzasadniając konieczność szybkich zmian systemowych podajemy wycinkowe przykłady (mimo, że ostatni raport GUS zanotował pewną poprawę, ale wynika ona z zupełnie czegoś innego) natomiast stan zdrowotności i aktywności społecznej w przedziałach wiekowych dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych ciągle wskazuje, że ok. 95 % poza wychowaniem fizycznym w szkole nie uczestniczy w innych zajęciach rekreacyjno -sportowych, a ponad 50 % ma niesprawności w stanie zdrowia, co piąty poborowy nie , nadaje się do służby wojskowej,

-         w zajęciach sportowych uczestniczy ca 5 % młodzieży; 
Osoby dorosłe to, ok. -7 % (aktywnie chodzi i maszeruje, itd.) tylko do 1 km dziennie,

-         powyżej 50 % osób maszeruje mniej niż 500 m. dziennie, tylko 1 % maszeruje 3 km. i więcej ;

-         zabezpieczenie powszechności publikacji raportów o aktualnym stanie zdrowia społeczeństwa, -doprowadzenie do ścisłej współpracy w powyższym zakresie Ministerstwa Zdrowia, MEN, MSiT, MON-u, MSWiA i innych.

w zakresie kultury fizycznej : -doprowadzenie do całkowitej spójności zasad finansowania kultury fizycznej, sportu, rekreacji, odnowy biologicznej i rehabilitacji,

·        stwórzmy czytelny i przejrzysty algorytm zasad finansowania inwestycji z zakresu kultury fizycznej na szczeblu państwowym, wojewódzkim i samorządowym (obejmując budżet państwa i fundusze pozostałe w tym Totalizatora Sport.)
Stwórzmy warunki do demokratycznego wyłonienia z podstawowych jednostek kultury fizycznej nowych przedstawicieli nie omijając fachowców tej dziedziny,

·        zainicjujmy faktyczną nowelizacje Ustawy o Kulturze Fizycznej celem wprowadzenia m.in. zapisów wnioskowanych dotyczących finansowania programów prozdrowotnych,

·        opracujmy systemowy program rozwiązań w zakresie :

·        narodowej kultury - preferowanie celów sportowych i podporządkowanie ich głównie celom politycznym i koniunkturalnym, - zaangażowanie zbyt małych środków na te cele na szczeblu państwowym i samorządowym, 
Z analogii między gminą a stowarzyszeniem wynika, że gmina/powiat będący wprawdzie podstawowym elementem samorządu i pełniącym funkcje regulacyjne, dystrybucyjne i kontrolne wymaga jednak zarządzania nastawionego na uzyskiwanie określonych efektów. Wymaganie to związane jest z pozostałymi dwoma funkcjami: dostarczyciela usług publicznych i zarządcy infrastruktury. 
Uzasadniając konieczność szybkich zmian systemowych podajemy wycinkowe przykłady (mimo, że ostatni raport GUS zanotował pewną poprawę, ale wynika ona z zupełnie czegoś innego) natomiast stan zdrowotności i aktywności społecznej w przedziałach wiekowych dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych ciągle wskazuje, że ok. 95 % poza wychowaniem fizycznym w szkole nie uczestniczy w innych zajęciach rekreacyjno -sportowych, a ponad 50 % ma niesprawności w stanie zdrowia, co piąty poborowy nie , nadaje się do służby wojskowej,

·        w zajęciach sportowych uczestniczy ca 5 % młodzieży; 
Osoby dorosłe to, ok. -7 % (aktywnie chodzi i maszeruje, itd.) tylko do 1 km dziennie,

·        powyżej 50 % osób maszeruje mniej niż 500 m. dziennie, tylko 1 % maszeruje 3 km. i więcej  - zdrowotnej, 
* sportu dla wszystkich, sportu dzieci i młodzieży 
* sportu wyczynowego i olimpijskiego

obejmujących właściwe proporcje w zakresie finansowania, opieki instruktorskiej i trenerskiej 
i możliwości korzystania z obiektów sportowych i szkolnych przez wszystkich chętnych członków społeczeństwa, - dokonajmy analizy niezbędnych potrzeb w zakresie kadry szkoleniowej koniecznej do realizacji zadań w sporcie dla wszystkich, dzieci i młodzieżowym, kulturze zdrowotnej i sporcie olimpijskim oraz -po dokonaniu bilansu aktualnego - należy określić potrzeby i formy ich realizacji, w tym również przez Akademię Wychowania Fizycznego, Związki Sportowe, Krajowe Stowarzyszenia Kultury Fizycznej -ustalenie statusu trenera, instruktora, menedżera, fizjoterapeuty, itd. -dokonanie analizy systemu rozgrywek imprez centralnych w zakresie potrzeb szkoleniowych - preferowanie celów sportowych i podporządkowanie ich głównie celom politycznym i koniunkturalnym, - zaangażowanie zbyt małych środków na te cele na szczeblu państwowym i samorządowym, 
Z analogii między gminą a stowarzyszeniem wynika, że gmina/powiat będący wprawdzie podstawowym elementem samorządu i pełniącym funkcje regulacyjne, dystrybucyjne i kontrolne wymaga jednak zarządzania nastawionego na uzyskiwanie określonych efektów. Wymaganie to związane jest z pozostałymi dwoma funkcjami: dostarczyciela usług publicznych i zarządcy infrastruktury. 
Uzasadniając konieczność szybkich zmian systemowych podajemy wycinkowe przykłady (mimo, że ostatni raport GUS zanotował pewną poprawę, ale wynika ona z zupełnie czegoś innego) natomiast stan zdrowotności i aktywności społecznej w przedziałach wiekowych dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych ciągle wskazuje, że ok. 95 % poza wychowaniem fizycznym w szkole nie uczestniczy w innych zajęciach rekreacyjno -sportowych, a ponad 50 % ma niesprawności w stanie zdrowia, co piąty poborowy nie , nadaje się do służby wojskowej,

-         w zajęciach sportowych uczestniczy ca 5 % młodzieży; 
Osoby dorosłe to, ok. -7 % (aktywnie chodzi i maszeruje, itd.) tylko do 1 km dziennie, 

-         powyżej 50 % osób maszeruje mniej niż 500 m. dziennie, tylko 1 % maszeruje 3 km. i więcej ; 

-         dokonanie analizy i opracowanie wniosków dotyczących rozwiązań strukturalnych w istniejącym systemie kultury fizycznej w Polsce, -należy opracować i wdrożyć system współpracy społecznej na wszystkich szczeblach działalności w kulturze,

-         przygotować i wdrożyć do realizacji system imprez rekreacyjno - zdrowotnych z możliwościami zdobywania plakietek i odznak sprawności nie tylko w poszczególnych dyscyplinach sportu, ale celem dostarczenia godziwej rozrywki jako jednego z głównych uwarunkowań w zapobieganiu kumulacji stresów psychicznych, narkomanii, alkoholizmu, szerzącemu się chamstwu, bandytyzmu i paleniu tytoniu, - w planach zagospodarowania przestrzennego gmin należy szczególnie uwzględnić potrzeby dotyczące kultury zdrowotnej i rekreacji mieszkańców, 

-         należy powstrzymać tendencje zmian w przeznaczeniu istniejących obiektów sportowo -rekreacyjnych na inne cele, nie związane z kulturą fizyczną ,sportem i turystykom

Z analogii między gminą a stowarzyszeniem wynika, że gmina/powiat będący wprawdzie podstawowym elementem samorządu i pełniącym funkcje regulacyjne, dystrybucyjne i kontrolne wymaga jednak zarządzania nastawionego na uzyskiwanie określonych efektów. Wymaganie to związane jest z pozostałymi dwoma funkcjami: dostarczyciela usług publicznych i zarządcy infrastruktury. 
Uzasadniając konieczność szybkich zmian systemowych podajemy wycinkowe przykłady (mimo, że ostatni raport GUS zanotował pewną poprawę, ale wynika ona z zupełnie czegoś innego) natomiast stan zdrowotności i aktywności społecznej w przedziałach wiekowych dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych ciągle wskazuje, że ok. 95 % poza wychowaniem fizycznym w szkole nie uczestniczy w innych zajęciach rekreacyjno -sportowych, a ponad 50 % ma niesprawności w stanie zdrowia, co piąty poborowy nie , nadaje się do służby wojskowej,

- w zajęciach sportowych uczestniczy ca 5 % młodzieży; 
Osoby dorosłe to, ok. -7 % (aktywnie chodzi i maszeruje, itd.) tylko do 1 km dziennie, 

- powyżej 50 % osób maszeruje mniej niż 500 m. dziennie, tylko 1 % maszeruje 3 km. i więcej ; 
"3"> Celem wykonania tej pracy uznaje za celowe powołanie zespołu roboczego dla omówienia przedstawionych tez oraz rozpoczęcia prac nad szczegółowym programem zmian i właściwej poprawy. 

Proponuje wspólne opracowanie programu kultury fizycznej, sportu i turystyki aktywnej. Program ten wprowadzałby zadania w kulturze fizycznej na szczeblu rządowym, samorządowym-wojewódzkim i samorządowym-powiatowym, gminnym oraz środowiskowym. Uwzględniałby również rolę związków sportowych, stowarzyszeń kultury fizycznej i społecznej reprezentacji środowisk wobec władz. Zespół roboczy może być płaszczyzną wypracowania rozwiązań prawnych i organizacyjnych dla parlamentu i władz na poszczególnych szczeblach. 
Moim zdaniem najlepszym modelem zarządzania zintegrowanego jest właśnie umożliwienie stowarzyszeniu, skutecznego i bez marnotrawstwa, a jednoczenie odpowiednio do potrzeb i oczekiwań wspólnoty, wykonywania misji i celów statutowych. Wyrażamy przy tym nadzieję , że propozycje do działań zostaną przedstawione przez Rzeczpospolite a wśród licznych osób i stowarzyszeń, którym na sercu leży zdrowe i sprawne społeczeństwo zechcą wspierać faktyczne działania i inicjatywy na rzecz podnoszenia stanu zdrowia i sprawności fizycznej społeczeństwa, któremu służą także działania naszego Stowarzyszenia, popularyzujące wśród obywateli różne form aktywnego spędzania czasu wolnego.

Marek M. Moneta -  mat. ukazały się na łamach TKKF "Rozstaje" Gdańsk,  http://free.ngo.pl/tkkf_rozstaje   - polemika do Redakcji Rzeczypospolitej z artykułem Pana MARKA JÓŹWIKA