Mamy wspaniałych trenerów, instruktorów, menedżerów - to dlaczego jest tak źle w sporcie powszechnym(dla Wszystkich) czyli rekreacji.

Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie kwalifikacji, stopni i tytułów zawodowych w dziedzinie kultury fizycznej oraz szczegółowych zasad i trybu ich uzyskiwania wymieniają trzy tytuły MENEDŻERA. Poza menedżerem (sportu, dyscypliny..., organizacji imprez)istnieją tylko dwa tytuły w kulturze fizycznej: trenera i instruktora. Uzyskane kwalifikacje pozwalają absolwentom na zajmowanie stanowisk kierowniczych i samodzielnych na wszystkich szczeblach administracji państwowej, samorządowej, pozarządowej, biznesie zwłaszcza w instytucjach zajmujących się sportem i rekreacją.

Do takich przykładowych zadań Menedżerów może należeć:


1. Wykonywanie badań, analiz, ekspertyz oraz innych przedsięwzięć dotyczących kierowania i administrowania instytucjami oraz przedsięwzięciami sportowymi,
2. Upowszechnianie nowoczesnych metod zarządzania sprawami sportu w skali samorządu miasta, województwa, ogólnopolskiej oraz instytucji,
3. Reprezentowanie interesów i poglądów członków organizacji kultury fizycznej wobec władz państwowych, samorządowych oraz środków masowego przekazu.
4. Organizowanie konferencji, szkoleń i innych spotkań o charakterze naukowym i zawodowym w celu wymiany doświadczeń oraz opracowywanie wspólnego stanowiska w najważniejszych sprawach organizacji i zarządzania instytucjami sportowymi,
5. Opracowywanie i organizowanie szkoleń dla kadr menedżerskich, instruktorskich i trenerskich w sporcie i rekreacji, mających na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych,
6. Wzajemne konsultacje i wymianę informacji w sprawach istotnych dla funkcjonowania instytucji sportowych i sportu dla wszystkich,
7. Wywoływanie problemów i wydawanie materiałów informacyjnych oraz innych publikacji,
8. Doradzanie i organizowanie wzorcowych masowych imprez sportowych i rekreacyjnych,
9. Pomoc organizacyjna w realizowaniu przedsięwzięć sportowych i rekreacyjnych na zlecenie różnych podmiotów.
10. Inne zadania związane z szeroko rozumianą kulturą fizyczną.                                 

11. Wiele innych przedsięwzięć organizacyjnych i zarządczych, ........

Jako przykład ciekawego i wzorcowego podejścia do kultury fizycznej przedstawiamy niżej, artykuł naszego kolegi.

Redakcja


Struktura ruchu sportowego


Sportem w Szwecji zarządzają organizacje pozarządowe sfederowane w Szwedzkiej Konfederacji Sportu (Riksidrotts Forbundet), która ma 21 regionalnych organizacji sportu.
Sport kwalifikowany zrzesza się w 68 związkach sportowych ukierunkowanych na określoną dyscyplinę sportową. W całym kraju funkcjonuje 749 regionalnych organizacji sportowych o określonym profilu oraz 21989 klubów sportowych. W tych organizacjach i klubach jest zaewidencjonowanych 30% obywateli czyli ok. 2,5 miliona. Szwedów i Szwedek (kobiety stanowią 40%).
Młodzież jest edukowana w zakresie sportu w 64 gimnazjach sportowych rozmieszczonych po całym kraju. To rodzice wspólnie z dzieckiem ubiegają się o przyjęcie dziecka do szkoły. Profil nauczania stwarza możliwość właściwego ukierunkowania młodego człowieka zapewniając pełne wykształcenie..

Zasady i źródła finansowania
Większość klubów i organizacji sportowych opiera się na pracy wolontariuszy i społeczników. Jednak głównym sponsorem w finansowaniu działań w zakresie sportu powszechnego dzieci, młodzieży i dorosłych jest gmina.
Gmina ma obowiązek prowadzenia obiektów sportowych wszystkich znajdujących się na terenie gminy poprzez powierzenie zarządzania organizacjom pozarządowym sportu powszechnego z jednoczesnym finansowaniem. Aby podołać potrzebom społecznym swoich mieszkańców ma obowiązek budować nowe obiekty pod potrzeby społeczeństwa gminy.

Obowiązkiem Państwa, czyli konfederacji jest finansowanie każdego klubu sportowego
Sponsorzy i donatorzy dofinansowują w bardzo niewielkim stopniu sport, sport powszechny i rekreację ruchową na poziomie paru procentów.
W przeliczeniu na pieniądze pracę wolontariuszy i działaczy społecznych na rzecz klubu, stowarzyszeń sportowych (kf) ta wartość osiąga wielkość ok. 14-15 miliardów koron, tj. ok. 20% wielkości finansów sportu powszechnego i kwalifikowanego.
Największą popularnością w Szwecji cieszą się następujące dyscypliny sportowe: piłka nożna, hokej na trawie, lekka atletyka itp.

Źródło informacji: Riksidrotts Forbundet, Szwecja, Stockholm, A.Eriksson – sierpień 2006

Opracował Leszek Zieliński