Zbliżają się wakacje
a to się wiąże z właściwym bezpieczeństwem dzieci i młodzieży.
Wcześniejsza
„Rzeczpospolita” opublikowała zdarzenie jakie miało miejsce w Klubie Świdniczanka pt.„Wypadek na boisku”, gdzie ten odpowiada za
niezabezpieczoną metalową bramkę, która przewróciła się na stojącego obok
chłopca, natomiast dzisiejsza „Rz”, publikuje artykuł
http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_060121/prawo/prawo_a_7.html
Kto, kogo i dlaczego ubezpiecza?
Zgodnie z §.2 ust.1
pkt 3 rozporządzenia MEN z 12 września 2001 w sprawie szczegółowych zasad i
warunków prowadzenia działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej oraz §15 rozporządzenia MENiS z 8 listopada
2001 w sprawie warunków i sposobu organizowania
przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki, każdy
organizator ma obowiązek dokonania ubezpieczenia imprezy, formy zajęciowej od
następstw nieszczęśliwych wypadków, odpowiedzialności cywilnej. Jeżeli jest to
impreza poza granicami kraju to dodatkowo kosztów leczenia.
Zanim dokonamy
transakcji zakupu w biurze podróży lub u innego organizatora należy sprawdzić
czy działalność, którą prowadzi jest legalna, posiada stosowne ubezpieczenie i
stosowną gwarancję. Rozporządzenie Ministra Finansów z 24 listopada 1999
roku ustala minimalne sumy ubezpieczenia i gwarancji, które wynoszą dla
imprezy turystycznej 20€ , jeżeli impreza odbywać się będzie na terenie kraju
oraz 200 €dla imprezy za granicą. Należy również przy zawieraniu umowy
sprawdzić ubezpieczenia w zakresie kosztów leczenia, jak również następstw
nieszczęśliwych wypadków. W przypadku
braku chęci ujawnienia kosztów ubezpieczenia należy rezygnować z oferty
i organizatora.
W przypadku
ubezpieczeń dzieci w szkołach zapisy w
polisie jednoznacznie wskazują, że ubezpieczenie dotyczy następstw
nieszczęśliwych wypadków w wyniku zdarzeń
mających miejsce na terenie szkoły i obiektów szkolnych oraz w ramach
zajęć programowych szkolnych. Z reguły wartość ubezpieczeniowa jest bardzo
niska. Odszkodowanie i ich wypłata z reguły nie pokrywają kosztów leczenia,
rehabilitacji i nie stanowi środków zadośćuczynienia. Wysokość wypłat jest
symboliczna.
Uwaga: Chociaż nie ma obowiązkowego ubezpieczenia dla rowerzystów z
zakresu NNW i OC, to w przypadku organizacji wycieczki rowerowej,
zorganizowanego obozu wędrownego na rowerach, sama impreza i każdy z jej
uczestników powinni posiadać ubezpieczenie.
TKKF, jako
organizacja czasu wolnego przy szkoleniu wychowawców i kierowników oraz
instruktorów, szczególnie zwraca uwagę na nieprawidłowości spotykane u
organizatorów.
Aby zorganizować
kolonie, wystarczy zarejestrować działalność gospodarczą, lub powołać
stowarzyszenie. Nikt nie sprawdza przeszłości wiarygodności organizatora i
zatrudnionych tam wychowawców, nie pyta, czy byli karani albo czy nie biorą
środków odurzających, itp.
Rodzice nie boją się kolonii czy obozów
organizowanych przez szkołę, w której uczą się ich dzieci choć często szkoły
posiłkują się różnymi niesprawdzonymi podwykonawcami.
Kolonie powinny być zgłaszane przez
organizatorów do właściwego w województwie kuratorium. Ale nie zawsze tak się
dzieje. - Możemy tylko apelować do rodziców, by zwracali uwagę, kto jest
organizatorem wypoczynku i sprawdzali, czy placówka jest zarejestrowana w
kuratorium oświaty. To daje pewne gwarancje i możliwość interwencji w razie
różnych kłopotów. - Biura podróży (zwłaszcza przy obozach wędrownych) często
nie zgłaszają swoich kolonii i obozów. Takie "dzikie" placówki
powinny być zamykane i tak się zazwyczaj dzieje, jeśli na takie podczas
kontroli natrafi komisja przy kuratorium.
Celem potanienia kolonii nie najlepiej
sprawdzani są także wychowawcy-opiekunowie, którzy opiekują się dziećmi. Zasady doboru kadry kolonijnej są
przestarzałe i niewystarczająco sprawdzają predyspozycje kandydatów na
wychowawców - zgłaszaliśmy to na różnych sympozjach.
Aby zostać kolonijnym opiekunem,
wystarczy mieć średnie wykształcenie i ukończyć 36-godzinne szkolenie. Kursy
dla wychowawców organizują różne biura podróży, fundacje, stowarzyszenia. I
choć muszą mieć zgodę kuratorium, nie zawsze ten warunek spełniają. – Z uwagi
na to, że w naszym Ognisku TKKF kandydatów na wychowawców poddawaliśmy różnym
sprawdzianom psychotechnicznym i badaliśmy, sprawdzaliśmy ich predyspozycje do pracy z dziećmi i
młodzieżą, m.in. przez testy psychologiczne. Te działania spowodowały, że
gwałtownie zmniejszyła się ilość chętnych na te kursy, a osoby zgłoszone
twierdziły, że naruszamy prywatność wychowawców. Dla nas dobro dzieci i
młodzieży jest najważniejsze, dlatego mimo strat będziemy kontynuować wysoki standard
szkolenia – o czym świadczy kilka podziękowań (naszych absolwentów i ankiety
ewaluacyjne).
Odkąd kolonie letnie stały się
dochodowym interesem. Na targach turystycznych i ogłoszeniach prasowych oraz
elektronicznych można przebierać w ofertach pracy dla wychowawców kolonijnych.
Powstały nawet... akwizytorzy kolonijni. Jak doniosła „Rzeczpospolita” >
"Praca polega na zorganizowaniu grupy dzieci na okres wakacji na zasadach
prowizyjnych, tzn. 100 zł brutto za 1 dziecko. W przypadku zorganizowania
minimum 15 uczestników oferujemy pracę wychowawcy" - czytamy w takich
ogłoszeniach.
Naszym zdaniem kurs wychowawców winien
być poszerzony o część rekreacyjno-sportową (zajęcia z odnowy psychofizycznej z dziećmi, gry i zabawy) i certyfikowany
przez MEN, MS, Zarząd Główny TKKF oraz
BHP, i inne.
Wiemy jednak, że nie wszystkie kursy są
prowadzone w należyty sposób i rzetelnie. Jest
niemożliwe, żeby w okresie weekendu
zrealizować cały program szkolenia, a to się zdarza.
|
Podstawy wypoczynku to: |
|
GRY I ZABAWY REKREACYJNO - SPORTOWE
DZIECI I MŁODZIEŻY
Ruch szeroko stosowany jako profilaktyka jest wyrazem racjonalnego
stylu życia.
Ruch jest czynnikiem stymulującym, adaptacyjnym, wyrównawczym,
korekcyjnym dla organizmu człowieka.
Wychowanie fizyczne, a w nim gry i zabawy oraz gimnastyka poranna,
ma do spełnienia takie zadania, jak:
¨ ¨
¨
pobudzanie procesów rozwojowych,
¨ ¨
¨
przystosowanie organizmu do życia i wysiłku fizycznego,
¨ ¨
¨
przeciwdziałanie niepożądanym zjawiskom rozwojowym,
¨ ¨
¨
likwidowanie niepożądanych zmian w narządzie ruchu.
Specyfika zadań oraz wiele celów stawianych do realizacji
opiekunowi - wychowawcy zorganizowanego wypoczynku dla dzieci i młodzieży w
zakresie wychowania fizycznego, narzucają określone zasady. Wraz z nimi
korygowane są metody i formy prowadzenia zajęć rekreacyjno - sportowych
dostosowane do potrzeb dzieci i młodzieży.
W organizacji gier i zabaw rekreacyjno - sportowych dominują
następujące kierunki:
- odnowy
biologicznej i regeneracji psychofizycznej,
- prozdrowotny
rozwój fizyczny organizmu,
- wychowawczo -
społeczny.
Metody, jakie należy stosować w pracy grupowej z dziećmi i
młodzieżą to:
- wychowawcza,
- wdrażania nawyku
ruchu,
- rozwoju cech
motorycznych.
Wśród metod wychowawczych wyróżniamy:
®®® metoda wpływu osobistego
Opiekun - wychowawca własną osobą i postawą stwarza właściwy wzór
zachowań w trakcie zajęć. Wspiera ten wzór, w zależności od potrzeb:
perswazją (argumenty
korzyści i strat dla organizmu),
aprobatą (dla
zachowań pozytywnych),
dezaprobatą
(w bardzo ograniczonych przypadkach dla złych zachowań),
sugestią
(zachęta w celu sygnalizacji pożądanych oczekiwań; przestroga przed negatywnymi skutkami złych zachowań).
®®® metoda oddziaływania społecznego grupy
Uczestnictwo w zajęciach zorganizowanych w grupie stwarza
możliwości nawiązania kontaktów z wieloma osobami, wyzwala wzajemne
oddziaływania, zmienia dotychczasowe zachowania na prospołeczne. Opiekun -
wychowawca, właściwie współpracujący z grupą może powyższe ukierunkowywać i
wykorzystać do pozytywnej integracji grupy.
®®® metoda oddziaływania sytuacji
Opiekun - wychowawca w określonych sytuacjach, może odwołać się do
doświadczenia (pozytywnego lub negatywnego) uczestnika zajęć.
Za pomocą instruktażu wskazuje takie
zachowania, które zaspokajają potrzeby dzieci. Przedstawia przykład wzorców
zachowań uczestnictwa w zajęciach i udziela porad do ich realizacji.
Skuteczność metod wychowawczych w zakresie rekreacji ruchowej
objawia się u uczestników zajęć grupowych świadomą gotowością do aktywnego
uczestnictwa w grach i zabawach.
Poznanie technik samokontroli i samooceny oraz systematyczne
uczestnictwo w działaniu grupy, wytwarza pożądane nawyki zarówno grupy jako
całości, jak i pojedynczych jej członków.
METODY KSZTAŁTOWANIA RUCHU REKREACYJNO - SPORTOWEGO
I WYRABIANIA CECH MOTORYCZNYCH
Gry i zabawy dla dzieci i młodzieży wymagają ciągłego dostosowywania
metod nauczania czynności ruchowych, ze względu na: wiek, rozwój fizyczny,
stopień zaawansowania koordynacji ruchowej, wrodzone wady postawy i inne.
Metodyka ćwiczeń fizycznych, dająca rozwój cech motorycznych,
takich jak: wytrzymałość, siła, prędkość, gibkość musi być wspierana zestawem
ćwiczeń pomocniczych wyrabiających koordynację ruchu pozwalając opanować
poszczególne elementy techniki.
Należy tu wymienić:
- długookresową
pracę o stałym nasileniu (metoda ciągła),
- powtarzanie tej
samej czynności ze stałą intensywnością lecz ze zmienną ilością powtórzeń z różnym okresem przerw do pełnego
wypoczynku (metoda powtórzeniowa).
Wśród form należy wymienić:
- formę zabawową,
- formę improwizacji
ruchu,
- formę dokładnego
wykonania ćwiczeń w określony sposób.
Wszystkie uwagi o metodach i formach prowadzenia zajęć rekreacyjno
- sportowych mają służyć należytej organizacji gier i zabaw ruchowych w czasie
zorganizowanych form wypoczynku dzieci i młodzieży.
ORGANIZACJA ZAJĘĆ REKREACYJNO - SPORTOWYCH
NA KOLONII/ZIMOWISKU
A. GIMNASTYKA PORANNA
Jest zaliczana do podstawowych zadań realizacji zdrowego
wypoczynku dzieci i młodzieży w czasie kolonii/zimowiska.
Gimnastyka poranna powinna być prowadzona codziennie, w tych
samych grupach, o tej samej porze.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę na to, iż organizm dziecka po
nocnym wypoczynku jest mocno rozluźniony, o mniejszej wydolności i sprawności.
A zatem gimnastykę poranną należy zacząć od ćwiczeń lekkich, rozruszających i
rozbudzających organizmy dzieci. Doprowadzając do pełnej sprawności i
wydolności fizycznej i umysłowej organizmu.
Zaleca się następujący układ ćwiczeń:
¨ ¨
¨
rozbudzające i ożywiające,
¨ ¨
¨
kształtujące - polegające na pracy poszczególnych grup
mięśni (ramion, nóg, szyi, tułowia, twarzy, płuc, głowy, języka, oczu),
¨ ¨
¨
podskoki, wymachy, rozluźnienia,
¨ ¨
¨
ćwiczenia korekcyjne tułowia (niektóre),
¨ ¨
¨
ćwiczenia równoważne,
¨ ¨
¨
ćwiczenia siły ramion - pasa barkowego,
¨ ¨
¨
gibkości - zwinności, prędkości - szybkości,
¨ ¨
¨
ćwiczenia dla całego tułowia,
¨ ¨
¨
ćwiczenia skoczności i koordynacji ruchowej,
¨ ¨
¨
ćwiczenia uspokajające, tonujące (marsz, korowód).
UWAGA !
Gimnastyka poranna powinna trwać od 15 do 25 minut. Prowadzący i
dzieci powinni być ubrani w stroje gimnastyczne, tj. koszulki, spodenki lub
dresy, obuwie sportowe. Należy pokazać i nauczyć dzieci ćwiczeń oddechowych w
czasie wysiłku.
B. GRY I ZABAWY
Gry i zabawy rekreacyjno - ruchowe są najbogatszym zestawem
ćwiczeń fizycznych. Wszechstronnie oddziaływują na organizm dziecka. Podnoszą
sprawność fizyczną, zwiększając tym samym wydolność organizmu. Wzbogacają
umiejętności, wspomagają rozwój umysłowy dzieci i młodzieży mając wpływ na
kształtowanie osobowości.
Umiejętny dobór zajęć oraz odpowiednie kierowanie przebiegiem gier
i zabaw to ważne zadanie stawiane opiekunowi - wychowawcy kolonii/zimowiska.
Opiekun:
¨ ¨
¨
w jasny i prosty sposób ustala zasady gier i zabaw
¨ ¨
¨
konsekwentnie przestrzega tych ustaleń przypominając o
stosowaniu zasad „fair play”
¨ ¨
¨
uważnie czuwa nad przebiegiem zajęć, nie dopuszczając do
przemęczenia i przeforsowania dzieci,
¨ ¨
¨
współdziała z członkami zespołu przed grą (zabawą),
podczas i po grze (zabawie), sam w nich uczestnicząc,
¨ ¨
¨
stara się wpajać poczucie współodpowiedzialności członków
grupy za sukces i porażkę całego zespołu,
¨ ¨
¨
uczy przegrywać i dopingować grupę do współzawodnictwa.
W doborze gier i
zabaw stosujemy kryteria:
- zainteresowań,
- rozwoju biologiczno - umysłowego
uczestników,
- potrzeb wychowawczych i
dydaktycznych,
- możliwości obiektu i posiadanego
sprzętu,
- warunków atmosferycznych.
UWAGA !
Tok zajęć może być
prowadzony wg Romana Trześniowskiego przedstawiony w „Grach i zabawach
ruchowych” lub wg Janusza Bielskiego przedstawiony w poradniku dla nauczycieli
wychowania fizycznego „Życie jest ruchem”.
Wypadki w szkole – przykład L.Zielińskiego
Krakowski Sąd
Apelacyjny uznał (2002r), że szkoła finansowo odpowiada za wypadki powierzonych
jej dzieci, jeśli nie zapewniła im właściwej opieki. Przed pięciu laty
uczennica szkoły podstawowej spadła z wysokiej drabinki podczas dużej przerwy i
złamała rękę. Weszła na drabinkę, gdy w pobliżu nie było żadnego opiekuna.
Dzieci były poinformowane o możliwości wykonywania ćwiczeń na drabince tylko
pod opieką nauczyciela. Rodzice poszkodowanej dziewczynki pozwali szkołę do
sądu, domagając się odszkodowania. Sąd Okręgowy zasądził 4 tys. zł.
odszkodowania, uznając solidarną odpowiedzialność finansową szkoły i
towarzystwa ubezpieczeniowego. Szkoła wniosła apelację, którą oddalił Sąd
Apelacyjny.
Z
materiałów TKKF